سیر تا پیاز ماده 121 قانون مالیاتهای مستقیم؛ مالیات صلح خیاری و هبه + استرداد 6 ماهه

ماده 121 قانون مالیاتهای مستقیم یکی از مواد بسیار حیاتی و کارآمد در باب مالیات بر درآمد اتفاقی است که تکلیف معاملات با شرایط فسخ، صلح خیاری و هبه با حق رجوع را مشخص میسازد. بر اساس این ماده، قانونگذار اصل را بر قطعیت مالیات در زمان وقوع عقد قرار داده، اما یک پنجره طلایی ۶ ماهه برای فسخ یا اقاله معامله و استرداد مالیات پرداختی در نظر گرفته است. در این مقاله به بررسی تخصصی و بند به بند این ماده قانونی، نحوه استرداد مالیات و وضعیت منافع حاصله در دوره مابین عقد و فسخ میپردازیم.
ماده ۱۲۱ – صلح با شرایط خیار فسخ و هبه با حق رجوع از نظر مالیاتی قطعی تلقی میگردد ولی در صورتی که ظرف شش ماه از تاریخ وقوع عقد معامله فسخ یا اقاله یا رجوع شود وجوهی که به عنوان مالیات موضوع این فصل وصول شده است قابل استرداد میباشد. در این صورت اگر در فاصله بین وقوع عقد و فسخ یا اقاله یا رجوع منتقلالیه از منافع آن استفاده کرده باشد نسبت به آن منفعت مشمول مالیات این فصل خواهد بود.
تجزیه و تحلیل و تفسیر کاربردی ماده 121 قانون مالیاتهای مستقیم
در تحلیل حقوقی و مالیاتی ماده ۱۲۱، چند رکن اساسی وجود دارد که مودیان و کارشناسان مالیاتی باید با دقت بالا به آن توجه داشته باشند:
- ۱. اصل قطعیت مالیات در زمان عقد: برخلاف تصور برخی افراد که گمان میکنند وجود حق فسخ یا حق رجوع در عقد صلح و هبه، مانع از تعلق مالیات میشود؛ سازمان امور مالیاتی این عقود را از همان ابتدا قطعی تلقی کرده و مالیات فصل درآمد اتفاقی را مطالبه و وصول میکند.
- ۲. مهلت ۶ ماهه طلایی جهت استرداد: اگر طرفین معامله ظرف مدت دقیق ۶ ماه از تاریخ ثبت و وقوع عقد، اقدام به فسخ، اقاله یا رجوع نمایند، تمام وجوه دریافتی سازمان امور مالیاتی بابت اصل معامله به مودی استرداد میگردد.
- ۳. مالیات منافع بینالملین: اگر منتقلالیه (کسی که مال به او منتقل شده) در این فاصله زمانی (بین ثبت عقد تا فسخ یا اقاله) از منافع ملک یا مال استفاده کرده باشد (مثلا اجاره دریافت کرده باشد)، صرفاً نسبت به همان میزان منفعت بهرهبرداری شده، مشمول مالیات این فصل خواهد بود.
سناریوی عملی و مثال محاسباتی واقعی
فرض کنید: آقای «الف» در تاریخ ۱۴۰۲/۰۱/۰۱ ملکی را با عقد هبه با حق رجوع به آقای «ب» واگذار میکند. سازمان مالیاتی مبلغ ۵۰ میلیون تومان مالیات بر درآمد اتفاقی اخذ مینماید. آقای «ب» در طی ۴ ماه، ملک را اجاره داده و مبلغ ۲۰ میلیون تومان درآمد اجاره (منفعت) کسب میکند. در تاریخ ۱۴۰۲/۰۴/۰۱ (قبل از اتمام مهلت ۶ ماهه)، آقای «الف» از هبه رجوع کرده و معامله منفسخ میشود.
نتیجه مالیاتی: ۵۰ میلیون تومان مالیات اصل هبه به آقای «الف/ب» استرداد داده میشود. اما آقای «ب» مکلف است مالیات بر درآمد منافع ۲۰ میلیون تومانی که در این ۴ ماه کسب کرده است را طبق مقررات این فصل پرداخت نماید.
